ชาร์จมือถือจากช่อง USB สาธารณะในห้างหรือสนามบิน ควรระวังอะไร

แบตเหลือไม่กี่ขีด ยังต้องเปิดแผนที่หาทางกลับ แล้วสายตาก็ไปเจอตู้ชาร์จมือถือข้างบันไดเลื่อนที่ไม่มีใครใช้อยู่พอดี สถานการณ์แบบนี้เกิดได้ทั้งในห้าง สนามบิน และสถานีขนส่ง คำถามคือควรเสียบเลยหรือไม่

ช่องชาร์จสาธารณะไม่ได้อันตรายทุกจุด และก็ไม่ได้ปลอดภัยทุกจุดเช่นกัน สิ่งที่ช่วยได้คือแยกให้ออกว่าความเข้าใจข้อไหนตรงกับความจริง ข้อไหนคลาดเคลื่อน

“ช่อง USB มีหน้าที่จ่ายไฟอย่างเดียว”

ความจริง: สาย USB ที่ใช้ชาร์จมือถือส่วนใหญ่ส่งได้ทั้งไฟและข้อมูลในเส้นเดียวกัน นั่นคือเหตุผลที่เวลาเสียบมือถือเข้ากับคอมพิวเตอร์ เราย้ายรูปออกได้ด้วยสายเส้นเดียวกับที่ใช้ชาร์จ

ช่อง USB ที่ติดตั้งในที่สาธารณะจึงเป็นจุดที่มือถือ “คุยกับอีกฝั่ง” ได้ในทางทฤษฎี ความเสี่ยงที่มีการพูดถึงคือ ช่องที่ถูกดัดแปลงอาจพยายามเข้าถึงข้อมูลในเครื่อง ความเสี่ยงนี้ไม่ได้หมายความว่าทุกตู้ถูกดัดแปลง แต่เราไม่มีทางรู้ได้จากการมองด้วยตา และไม่รู้ว่าใครดูแลตู้นั้นอยู่

“ถ้าไม่มีอะไรเด้งขึ้นมา แปลว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น”

ความจริง: มือถือรุ่นใหม่มักถามก่อนว่าจะอนุญาตให้อุปกรณ์ที่เสียบอยู่เข้าถึงข้อมูลหรือไม่ หรือให้เลือกว่าจะใช้ช่องนี้เพื่อชาร์จอย่างเดียว หน้าต่างนี้คือด่านป้องกันที่สำคัญ ถ้าเด้งขึ้นมาตอนเสียบตู้ชาร์จสาธารณะ ให้เลือกไม่อนุญาตหรือเลือกชาร์จอย่างเดียวทุกครั้ง

การที่ไม่มีหน้าต่างอะไรขึ้นมาเลยไม่ได้แปลว่าปลอดภัยแน่นอน แต่ก็ไม่ใช่สัญญาณอันตรายเสมอไป สิ่งที่ควรทำคืออัปเดตระบบปฏิบัติการของมือถือให้เป็นรุ่นล่าสุดอยู่เสมอ เพราะการป้องกันแบบนี้มักมากับการอัปเดต และถ้ามีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้นตอนเสียบ เช่น เครื่องขอสิทธิ์ที่ไม่เคยเห็น ให้ถอดสายออกทันที

“เสียบนิดเดียวไม่เป็นไร ชาร์จเร็วเหมือนที่บ้าน”

ความจริง: ช่องสาธารณะหลายจุดจ่ายไฟได้ไม่มากนัก และเราไม่รู้สเปกของมัน มือถือที่ชาร์จเร็วได้เมื่อใช้หัวชาร์จของตัวเอง อาจชาร์จช้ากว่ามากเมื่อเสียบช่องสาธารณะ ใครอยากเข้าใจว่าทำไมความเร็วชาร์จต่างกันขนาดนั้น ลองอ่านวิธีดูสเปกหัวชาร์จแบบ Fast Chargeประกอบ

อีกเรื่องคือสภาพของช่อง ช่องที่ใช้กันมาหลายมือมักหลวม เสียบแล้วโยก หรือมีรอยดำ ช่องแบบนี้ทำให้ไฟเข้าๆ ออกๆ และเป็นจุดที่เกิดความร้อนได้ ถ้าเห็นว่าช่องชำรุด ข้ามไปใช้ช่องอื่น หรือแจ้งเจ้าหน้าที่ของสถานที่นั้น

“เต้ารับไฟบ้านในที่สาธารณะก็เสี่ยงเท่าช่อง USB”

ความจริง: เต้ารับไฟฟ้าแบบที่ใช้เสียบปลั๊กทั่วไปส่งแค่ไฟ ไม่ได้ส่งข้อมูล ถ้าพกหัวชาร์จของตัวเองไปเสียบเต้ารับ แล้วต่อสายเข้ามือถือ เส้นทางข้อมูลจะจบอยู่ที่หัวชาร์จของเราเอง ไม่ได้เชื่อมกับระบบของใคร วิธีนี้จึงลดความเสี่ยงด้านข้อมูลได้มากกว่าการเสียบช่อง USB ของตู้

ถึงอย่างนั้นก็ยังต้องดูสภาพเต้ารับด้วย ถ้าเต้ารับหลวม มีรอยไหม้ หรืออยู่ใกล้จุดที่มีน้ำ ก็ไม่ควรใช้ และไม่ควรวางมือถือกับหัวชาร์จไว้บนพื้นทางเดินที่คนพลุกพล่านจนสายถูกเตะ

นอกบ้านแล้วแบตหมดบ่อย ควรคิดอะไรเพิ่ม

บางวันการเดินนอกบ้านกินเวลานานกว่าที่คิด เช่น วันฝนตกหรือร้อนจัดที่หลายคนเลือกเดินในห้างแทนการออกไปออกกำลังกายกลางแจ้ง เดินไปเรื่อยๆ กับเปิดแอปนับก้าวไว้ แบตก็ลดลงเร็วกว่าวันปกติ การวางแผนเรื่องไฟล่วงหน้าจึงช่วยให้ไม่ต้องรีบหาช่องชาร์จที่ไม่คุ้นเคย

สำหรับคนที่เดินทางทำงานบ่อยและต้องพาโน้ตบุ๊กไปด้วย การเตรียมสายก็สำคัญไม่แพ้กัน มีแนวทางพกและเก็บสายชาร์จโน้ตบุ๊กระหว่างเดินทางแยกไว้ให้อ่านต่อ

ถ้าให้เลือกพกติดกระเป๋าไว้แค่อย่างเดียวแทนการฝากแบตไว้กับตู้ชาร์จของใครก็ไม่รู้ คำตอบคือพาวเวอร์แบงก์ขนาดพกพาที่ชาร์จเต็มไว้ตั้งแต่ออกจากบ้าน พร้อมสายของตัวเองหนึ่งเส้น ส่วนวิธีเก็บให้มันไม่ร้อนระหว่างวัน ดูได้จากเรื่องการพกพาวเวอร์แบงก์ไปเที่ยว